Różnice między tłumaczeniem przysięgłym a nieprzysięgłym

Tłumacz przysięgły jest osobą zaufania publicznego, który swoje przekłady poświadcza pieczęcią lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Może ponadto poświadczać tłumaczenia i odpisy sporządzone przez inne osoby. Osoba wykonująca zawód tłumacza przysięgłego zostaje wpisana do państwowego rejestru tłumaczy przysięgłych po zdaniu egzaminu państwowego i nadaniu uprawnień przez ministra sprawiedliwości. Składa ona uroczyste ślubowanie i podlega odpowiedzialności zawodowej, która egzekwowana jest na mocy zapisów ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego.

 

5 cech charakterystycznych tłumaczenia uwierzytelnionego

 

  1. Tłumacz przysięgły ponosi odpowiedzialność zawodową na mocy ustawy. Tłumaczenia uwierzytelnione i związane z nimi kwestie są regulowane przepisami prawa i podlegają zapisom ustawy. Oznacza to, że po złożeniu ślubowania tłumacz przysięgły zaczyna ponosić odpowiedzialność zawodową za czynności wykonywane w ramach zawodu. Za działania niezgodne z ustawą ponosi sankcje prawne, zasądzane przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej. Mogą one występować w postaci upomnienia, nagany, kary pieniężnej, a nawet zawieszenia lub pozbawienia praw do wykonywania zawodu. Klient, który poniósł straty w wyniku błędu lub zaniechania tłumacza, może żądać od niego odszkodowania.
  2. Dokumenty urzędowe i państwowe mogą być przetłumaczone tylko przez tłumacza przysięgłego. Tłumaczenie uwierzytelnione jest obligatoryjne w przypadku dokumentów państwowych i urzędowych. Zaliczamy do nich przede wszystkim akty notarialne, akty urodzenia, zgonu, małżeństwa, a także pełnomocnictwa, zaświadczenia czy dokumenty rejestracyjne. Tłumaczenie zwykłe jest wykonywane przeważnie na rzecz osób i firm prywatnych, natomiast w przypadku instytucji państwowych konieczne jest sporządzenie tłumaczenia uwierzytelnionego.
  3. Kompetencje tłumacza przysięgłego są potwierdzone nie tylko wykształceniem, ale także egzaminem państwowym. Tłumaczenia uwierzytelnione to gwarancja najwyższej jakości wykonywanych czynności oraz potwierdzenie niezbędnej wiedzy i doświadczenia. Klient może być pewny, że tłumaczenie uwierzytelnione będzie zgodne z wszelkimi regulacjami i najnowszym stanem badań. Tłumacz przysięgły musi nie tylko ukończyć studia wyższe, ale także zdać dwustopniowy egzamin państwowy pod patronatem ministra sprawiedliwości. Nie może to być ponadto osoba karana lub mająca niepełną zdolność do czynności prawnych.
  4. Tłumacz przysięgły uwierzytelnia przekład swoją pieczęcią, zawierającą niezbędne dane identyfikujące. Jedną z najważniejszych różnic pomiędzy tłumaczeniem uwierzytelnionym a zwykłym jest brak poświadczenia w drugim przypadku. Tłumaczenie uwierzytelnione jest poświadczanie specjalną pieczęcią, którą dysponują tylko tłumacze wpisani do państwowego rejestru. Zawiera ona dane identyfikacyjne tłumacza oraz jego pozycję na liście tłumaczy przysięgłych. Warto w tym miejscu wspomnieć o możliwości zweryfikowania uprawnień tłumacza przysięgłego, ponieważ rejestr tłumaczy dostępny jest na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Pieczęć nadaje przekładowi wartość urzędową. Opatrywany jest on nie tylko pieczęcią, ale także formułą poświadczającą w odpowiedniej wersji językowej.
  5. Tłumacz przysięgły ewidencjonuje przekłady w repertoriach i odnotowuje najważniejsze informacje o nich. Po sporządzonym tłumaczeniu uwierzytelnionym zawsze pozostanie ślad, ponieważ są one skrupulatnie ewidencjonowane w repertoriach, czyli wykazie akt. Każdy przekład otrzymuje swój numer ewidencyjny, który jest obowiązkowo umieszczany także na przygotowanym tłumaczeniu. W ten sposób można bardzo łatwo zlokalizować dokument w razie potrzeby. W repertorium umieszcza się ponadto informację, czy przekład był wykonywany na podstawie oryginalnego dokumentu czy też jego kopii. W drugim przypadku konieczne jest także wymienienie danych podmiotu poświadczającego. Tłumacz przysięgły odnotowuje także datę zlecenia, dane zleceniodawcy, opis tłumaczonego dokumentu i wysokość pobranego wynagrodzenia.